طرحی بسیار پرمعنا از پاول کوژینسکی کارتونیست بزرگ لهستانی که نشان میدهد انسان گرسنه در درجه نخست هدفی جز سیر کردن شکم ندارد و غم نان اجازه نمیدهد که انسان به تماشای جهان بنشیند، در زندگی عمیق شود، کتاب بخواند، یاد بگیرد و آگاهیاش را بالا برده و به جهان اطراف خود بیاندیشد. هر کجا فقر تمجید و داشتن سرمایه و پول تقبیح شد، شکمها را هدف نگرفتهاند، تفکر و آگاهی و مغزها را نشانه گرفتهاند...

انگار کودک بی غم و آسوده ی سال های دور ، به رسم وفای کودکانه اش، در من، تکرار می شود ... باد می وزد، باران می بارد، و مدام صدای زنگ خاطره انگیز مدرسه در گوش خیالات من ، می پیچد ... صدای خنده و پچ پچ های کودکانه در کلاسی که پنجره اش به یک صبح روشن و طلاییِ پاییزی گشوده بود ، صدای گچی که معلم به تخته سیاه می کوبید تا حواسِ پرت مرا ، جمع تر کند ، و صدای دسته جمعی کودکانی ، که ترانه ی "باز باران" و "صد دانه یاقوت" می خواندند ... و مدام بوی عطر پاک کن و دفتر و کتاب های نو ، جان تازه ای به من می بخشد ... کاش من هم شبیه کبرای کتاب ها ، در خمِ گرفتن تصمیم خودم مانده بودم و هرگز بزرگ نمی شدم . کاش سقوط زیبای برگ های خشکِ پاییزی ، تداعی دردهای بزرگسالی ام نمیشد ، کاش قدم زدن در خیابان های نارنجی پاییز ، گریز ناگزیری از رنج های تکراری ام نبود ... خدایا اجازه ! می شود به کودکی ام برگردم ؟! من از دنیایِ نفس گیرِ آدم بزرگ ها خسته ام ، این روزها دلم بدجور هوای کودکی ام را کرده ... بدجور ...

فرار نکن دوست من، تو باید سختی ها را متحمل شوى این سختی ها صیقل توست مگر تو نمی خواهی آینه شوی شفاف شوی ؟ باید کسى تورا صیقل دهد تو را با ابریشم که صیقل نمی دهند،تو را باید با جسمى سخت سنگ و سمباده صیقل داد نگران نباش . نگو من چه کار کرده بودم که گرفتار این مشکلات شدم .؟ دلت باید قرص باشد عزیز من تو که سابقه رحمت خداوند را دیده اى. خداوند به تو چشم داده، گوش داده میبینى که مسیر حرکت تو را چه خوب تنظیم کرده . حالا اگر چهار روزى چیزى را منع کرد نگران نباش. با او قهر نکن. در خانه ی دیگری نرو... این تـراژدى بـراى پـاک شـدن تـوست بـراى پالایـش روح تو. به او اعـتماد کن